Mevlana Celaleddin Rumi’yi bilmeyeniniz yoktur. Ünü sınırlarımızı aşmış yedi düvelin tanıdığı, Şeb-i Aruz törenlerinde dünyanın hemen her yerinden insanların akın akın Konya’ya gelerek onun felsefesine ve hayata bakışına hayranlıklarını dile getirdiği bir BÜYÜK İNSAN. Burada Mevlana’yı, hayatını vesair bilgiyi sizlere sayıp dökmeyeceğim. İnternet öyle bir derya ki meraklısı gider bulur. Yazacaklarım Mevlana’nın en bilinen 7 öğüdünün ilkiyle ilgili.

Cömertlik ve yardım etmede akarsu gibi ol, diyor Mevlana ilk öğüdünde. Acaba bunu ifade ederken neyi kastetmiştir? Akarsuya bu benzetme niye yapılmıştır? Bunun nedeni suyunun her daim var olması, dost düşman herkesin suyundan istifade etmesi,yaptığı yardım karşılığında da hiçbir beklentisinin bulunmaması ve en önemlisi de alçakgönüllülüğünün olmasıdır.

Toplumumuzda ne yazık ki zengin ile fakir arasındaki makas her geçen gün daha fazla açılmakta, yardımlaşma ve dayanışma duyguları ise özellikle büyük şehirlerde erozyona uğramaktadır.Halbuki Yunus Emre ne güzel anlatmış işin özünü:

Mal sahibi mülk sahibi,

Hani bunun ilk sahibi,

Malda yalan mülkde yalan,

Var birazda sen oyalan.

Televizyonda bir belgeselde izlemiştim. Osmanlı zamanında genellikle şehrin göz önünde olmayan, yada ibadethanelerin yakınlarındaki yerlerine sadaka taşları koyulurmuş. Hayır sahipleri bu taşlara ihtiyaç sahibi insanlar rencide olmadan ihtiyaçlarını gidersin diye para, eşya veya yiyecek cinsinden sadakalarını bırakırlarmış. İhtiyaç sahipleri de buralardan sadece ihtiyaçları kadarını alır ve çoğu zamanda güçleri yetince gelir yerine iade ederlermiş. Bugün sadaka taşları olsa acaba yağma edilir mi diye düşünmeden edemiyor insan. Toplumsal terbiyeye ve ahlaka ne kadar da ihtiyacımız var.

Osmanlı’yı bırakın yakın tarihte İtalya’ya gitmiş bir arkadaşımız ‘‘Askıda Kahve ’’ uygulamasından bahsetmişti. Gittiği kafeye gelen iyi görünümlü müşteri dükkan sahibine ‘’iki kahve biri askıda’’ diyor. Kafe sahibi müşterinin kahvesini götürürken duvardaki askıyada üzerinde kahve fincanı resmi olan bir kağıt takıyor. Kahvesini içen adam iki kahve parası ödeyip dükkandan çıkıyor. Tabi arkadaşımız şaşkınlıkla anlam vermediği bu olayı gözlemeye devam ediyor. Az sonra dükkana iki müşteri daha geliyor bunlarda ‘‘üç kahve biri askıda’’ diyor. Duvardaki askıya bir fincan resmi daha asılırken siparişi veren iki müşteriye iki kahve götürülüyor. Ve çok geçmeden kafeye üstü başı diğer müşteriler kadar iyi görünmeyen biri giriyor. Dükkancıya ‘‘askıdan bir kahve’’ diyor. Dükkan sahibi adamın kahvesini götürürken duvardaki kahve resimlerinden birini yırtıp çöpe atıyor. Ve fakir görünümlü müşteri kahvesini içip hesap ödemeden dükkandan çıkıyor. Osmanlıdaki sadaka taşlarının modern versiyonu işte. Geçtiğimiz ay bir arkadaşım Isparta’da 3 fırında ‘‘Askıda Ekmek’’ uygulaması yapıldığından bahsetmişti. Ne kadar güzel bir uygulama değil mi? Yüreği cömert, yüreği yüce TÜRK halkı neden böyle bir uygulama yapmasın ki? Darısı TÜRK halkının başına diyelim.

Sizlerle paylaşmak istediğim bir olay var. Bizzat doktor arkadaşım anlatmıştı.

Doktor Faruk bundan birkaç yıl önce Erzurum’un bir ilçesinde başhekimlik yapıyor. Muayenehanesi var ama yoksul hastalarına da bedava bakıyor. Derken bir kış günü bizim arkadaşlardan birisi ‘‘ Doktor Bey müsaitseniz sizi bir hastaya götürmek istiyorum.’’ deyince el çantasını kapıp muayeneye gidiyor. Gidiyor ama evden içeri girince ne görsün; tek göz oda, soğuk mu soğuk. Odanın duvarları rutubet lekeleriyle kaplı. Hasta yer yatağında, yorganın altında zangır zangır titriyor. Doktor yorgana el atınca yorgandaki rutubeti hissediyor. ‘‘O yorganın altına sağlam insanı koysanız hasta olur.’’ diye anlatmıştı. Muayenesini bitirip çıkarken hastaya götüren arkadaşı kulağına eğilip ‘‘ Doktor bey bu evde sadece su kaynıyor’’ diyor.

Acaba sizin etrafınızda veya uzağınızda evinde sadece su kaynayan insanlar yok mu? Onların sessiz çığlıklarını duyup el uzatmak için ne güzel bir zamandayız. Hadi sevgili TÜRK halkı... Tenceredeki suyun içine bir şeyler bırakmaya ne dersiniz? Cömertlik ve yardım etmede akarsu gibi olmaya ne dersiniz?

Hadi gelin bu öğüde kulak verelim İçinde bulunduğumuz zaman özel bir zaman. Ramazan ayındayız. Zenginiyle fakiriyle insanlarımızın ibadet amacıyla da olsa açlığı yaşadığı “tok açın halinden ne anlar” deyişine inat; fakirlerin, yoksul insanların çektiği sıkıntıların daha bir farkına varılabileceği bir zamandayız. Aslına bakarsanız sadece Ramazanda değil her acıktığımızda tenceresinde sadece su kaynayan insanları hatırlamalıyız. Bunu her günümüzü Ramazan sayıp yapmamız gerekmez mi?

Bu Mesaj 02-05-2008 08:58 PM değiştirilmiştir. Değiştiren... : axi_kiz_busra.